PeNguIn * bloG's

ช่วงนี้ปิดเทอม แบบว่าไม่มีอะไรทำ ฮ่าๆ ..

ทำนองว่า ไม่รู้ทำอะไรดี สมองตีบตัน*

ไม่มีอะไรเลย ง่ายๆหว๋า ,, สมองกลวง เอิ้กๆๆ ,,

 ปิดเทอม อย่บ้าน เบื่อ เซง -*-

ไม่มีอะไรทำเรย แบบว่านะ ........................... เหงา ...........................

เหอะ ๆ ,, เทอก้อไม่อย่แล้วว .. ไม่มีกันอีกแล้ว - -* เหอะๆ

 แล้วผมจะคิดทำไมเนี่ยย เรื่องมันผ่านมานานมากแล้วว

 555555+ โอเค ผมลืม !! แล้วว กร๊ากกกกกก ๆๆ ๆๆ

 ไม่รู้อ่ะ ว่าจะอัพอะไรดี เพราะไม่มีอะไรทำไง ก้อเลยมา เหอะๆ

เอาเปนว่า เด๋วอัพบทความดีๆ มาให้อ่านกันก้อแระกัน ,,,

.
.
.

... ใครบางคน ที่มีค่าพอให้รอคอย ...

กา ร ร อ ค อ ย .. เปนเรื่องที่ทรมาน

โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน

หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอย่ร่วมกัน

เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น

มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง

และ เข็มนาฬิกา ก้อเดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ,,

จากเวลาที่นานอย่แล้ว จึงนานยิ่งกว่า

และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น

ก้อมีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอย่ทุกขณะ

"

เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา

และโด่ยวอย่ในตัวเอง พอๆกับ ความอ่อนไหว

เปนโอกาสดี ที่จะใช้ระยะห่างเปนเครื่องวัดความรู้สึก

พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก

วัดการกระทำ ... ความเสมอต้นเสมอปลาย

และความอดทน

ด้วยเงื่อนไขแห่งความลำบากของกาลเวลา

แล้วตัดสินว่า .. การรอคอย จะคุ้มค่าหรือไม่

"

กา ร อ ย่ ห่า ง กั น . . . .

จึงจำเปนต้องพิสูจน์ด้วยความเข้มแข็ง

ต่างคนต่างต้องทำให้หัวใจเข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ

ที่คอยรบกวน ... และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง

เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย .. ที่วันหนึ่งเราพบว่า

คนคนหนึ่ง คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด

และใครสักคนที่เปนได้อย่างที่เราฝัน

มันก้อไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

และคนที่จะฝ่าฝันความบีบคั้นแห่งการรอคอย

กลับมาหาเราได้ ก้อไม่ใช่เรื่องธรรมดา ...

เ พ ราะ ฉะ นั้ น

ย่อมหมายถึง ความรู้สึกที่เขามีอย่ก้อคงไม่ได้ธรรมดา

และคนคนนั้นก้อย่อมเต็มค่า

.
.
.

เวลาที่ชาวประมงเลี้ยงหอยมุก

จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน

และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ

เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา

ที่มุกสามารถนำมาร้อยเปนสายสร้อยได้

ย่อมเกิดค่ามหาศาล ,,

.
.
.

ชีวิตจึงจำเปนต้องรอคอยใครสักคนให้ได้

หากรู้ว่าเปนใครสักคน

... ที่มีค่าให้พอรอคอย ...

.
.
.
จบละ เหอะๆ

อ่านกันตาลายยยยยย 55555555+

ปล ,,

คิดถึง ทุก คน *