PeNguIn * bloG's

ถ้าถามฉันว่า ฉันมีแบบแผนหรือวางแผนอะไรในชีวิตรึปล่าว ?

ฉันตอบได้เลยว่า ไม่มี และ ไม่รู้ด้วยว่า แบบแผนของชีวิตนั้นมันเป็นอย่างไร

และคนเรา สามารถกำหนดชะตาชีวิตที่ถูกกำหนดมาแล้วได้หรือ .. ?

...

คนเรามีเกิด ก็ต้องมีตาย เป็นธรรมดาของชีวิตล่ะ

มีจุดจบ ก็ต้องมีจุดเริ่มต้น มีจุดเริ่มต้น ก็ต้องมีจุดจบ

แต่ละคนจะมีปัญหาที่ต่าง ๆ กันออกไป

บ้างก็แก้ได้ บ้างก็หมกมันไว้อย่างนั้น .. และคิดว่า ..

ให้เวลาลบมันไปช้า ๆ .. แล้วก็จะลืมมันไปเอง ในที่สุด ..

...

ฉันไม่ได้เป็นคนทีมุ่งมั่นในชีวิตมากนัก

แล้วแต่อารมณ์มันจะพาไป .. เบื่อบ้าง เหงาบ้าง สุขบ้าง เศร้าบ้าง .. ธรรมดา

ฉันมองอนาคตตัวเองไม่ออก .. ฉันอยากเข้าคณะอะไร

ฉันยังไม่รู้เลย .. ในชั่ววูบ ฉันก็คิดว่า .. ไม่ต้องเรียนดีกว่าไม๊ ?

มัน ...... ช่างเป็นความคิดที่ตลกและไร้สาระสิ้นดีเนาะ ?!

บางที ชีวิตฉันอาจถูกกำหนดมาให้เป็นคนแบบนี้ก็ได้ ,,

ตอนนี้ชีวิตฉันเหมือนมันจะมืดมนละ .. ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย

ฉันคิดอะไรไม่ออกด้วย คิดไม่ออกว่า .. พรุ่งนี้ ฉันจะทำอะไรยังไง ..

และ ผลมันจะออกเปนแบบไหน ,, สมองฉันตันไปหมด ~~~~ ~~ ~

 

 

 

 

 

ฉันขอหยุดรงนี้ไว้ก่อนนะ .. ฉันคิดไม่ออก

เขียนไม่ออกล๊ะ ^^"

 

     ช่วงนี้อารมณ์แปรปรวนบอกไม่ถูก

วันเกิดครบรอบปีที่ 17 แล้วสิ .. ลองอ่านในครั้งก่อน ยังเขียนถึงวันเกิดปีที่แล้วอยู่เลย

อิอิ

ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าอะไรเป็นยังไง

แต่ที่ฉันรู้สึก ณ ตอนนี้ เหมือนฉันเป็นคนไม่มีเพื่อน

เหมือนฉันเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการ ..

เพราะอะไรกัน ?!!

ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนั้นกับเพื่อนคนที่ฉันแคร์มากที่สุดด้วย !

อาจเป็นเพราะ ฉันไม่ได้เที่ยวบ่อยนัก

อาจเป็นเพราะ ฉันไม่ได้พูดมึง กู

อาจเป็นเพราะ ฉันแคร์เพื่อนมากเกินไป

หรืออาจเป็นเพราะ ฉันนิสัยดีจนเวอร์เกินไป (เหมือนที่พวกเขาพูดกัน)

ฉันก็อยากทำตัวให้เหมือนอย่างที่พวกเขาอยากให้เป็น

แต่ ! ฉันไม่สามารถเป็นไปได้ มันไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง

วิถีในแบบชีวิตของฉัน ชอบแบบ อะไรที่สบาย ๆ ไม่วุ่นวาย

ฉันอยากเปลี่ยน ฉันต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงมัน ..

แต่ฉัน .. ก็ทำไม่ได้ !!

~~~~~~ ~ ~~ ~~ ~ ~ ~~ ~ ~~

ปีนี้วันเกิดฉันไม่มีความรู้สึกยินดีปรีดากับเพื่อนที่รร.ใหม่เลย

หรืออาจเป็นเพราะ เรารู้จักเพียงแค่ 2 ปี หรือ อะไรก็ตาม

ฉันไม่อยากจะคิดเปรียบเทียบใคร แต่ฉันก็อดคิดถึงมันไม่ได้

เมื่อวันเกิดเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน คนนึง เขาได้ข้อความจากเพื่อน

ทุกคนมีของขวัญให้เขา ..

ซึ่งพอมาถึงวันเกิดของฉัน ฉันก็คิดว่า พวกเขาจะให้ฉันในแบบนั้นบ้าง

แต่แล้วยังไงล่ะ ?! อีกใจ ฉันก็ไม่อยากคาดหวังกับพวกเขามากนัก

ฉันก็เตรียมใจเผื่อเอาไว้แล้วบ้าง

แล้วของขวัญก็เช่นกัน ฉันไม่ต้องการให้เขามาเสียเงิน เพราะฉันหรอก ..

ฉันเพียงแค่อยากได้จากเพื่อนสนิทที่สุดในกลุ่มนั้นของฉันให้ฉัน เหมือนที่เขาเคยให้ฉันอีกครั้งบ้าง

แต่แล้ว .. มันก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ..

จะมีเพียงก็แต่ "Happy Birth Day นะปลี มีความสุขมาก ๆ"

เพียงคำพูดลอย ๆ ที่กล่าวขึ้นมา เมื่อเจอหน้ากันครั้งแรก ในวันเกิดของฉัน

แต่เมื่อฉันคิด .. คิดถึงพวกเพื่อนในห้องปัจจุบัน 5/14 อยู่นี้

ฉันก็คิดถึง กลุ่ม "KIBITZ" สมัยฉันอยู่ ม.ต้น

ว่าแบบ พวกเขาจะจำได้ไม๊ ?

แต่ ฉันก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูก .. เมื่อ เม้ เพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด

โทร.มาถามฉันว่าอยู่ไหน ฉันบอกอยู่คาร์ฟูร์

เขาเอาของขวัญมาให้ฉัน จากรรจนถึง คาร์ฟูร์ ซึ่งมันไกลกันมาก

ฉันไม่รู้เขามายังไง แต่ฉันอึ้ง และดีใจอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อเขาให้ฉัน เขาก็รีบกลับทันที ..

ฉันไม่รู้ว่าเขาซื้อมันมาจากไหน แต่ฉันชอบมันมาก ..

มันเป็นโคมไฟสีขาวขุ่น สวยงามมาก ๆ

พอ เม้ กลับ หลิง ก็โทร.มาหาฉัน โทรมา "Happy Birth day" ฉัน

หลิง ซึ่งเรียนอยู่กรุงเทพฯ ฉันอึ้งเงียบ น้ำตาฉันปริ่ม ...

เพื่อนที่อยู่กรุงเทพฯ ยังจำวันเกิดฉันได้เสมอ ..

แล้วแถมยังบอกอีกด้วยว่า "ของขวัญเดี๋ยวตามมา"

ฉันรู้สึกตัวเองมีคุณค่ามากขึ้นจริง ๆ

แล้วเมื่อตอน 4 ทุ่มกว่า ๆ ปอย ส่งข้อความมาหาฉัน

มาแฮป แล้วก็บอกรักฉัน 

ฉันรู้สึกยินดีมาก .. ฉันรู้สึกตื้นตันที่สุด ที่เพื่อนยังรัก และ หวังดีกับเรามาตลอด ...

เวลา ฉัน กับ ปอย เจอกัน เราจะเข้าไปกอดกันทันที

แล้ว ปอย ก็จะพูดว่า "เห้ย! อ้วนขึ้นป่าว ?" หรือไม่ก็ "เห้ย! ผอมลงป่าว ?"

ฉันรักพวกเขาจังเลย ..

อ้อ ! ยังมี พลอย กับ จอย อีก 2 คนนะ ๆๆ 

: ]] ]]]] ]] ]] ] ]] ] ]

ฉันรู้สึกตรงกันข้าม เมื่อมาอยู่กับเพื่อน ม.ปลาย

ฉันรู้สึกเหมือนเป็น ส่วนเกิน สำหรับพวกเขา

ฉันไม่รู้ว่า พวกเขาคิดว่าฉันเป็นยังไง น่ารำคาญ หรืออะไรยังไง

บอกตามตรง ฉันทำตัวไม่ถูก และ ไม่เป็นธรรมชาติเอามาก ๆ

เมื่อเวลาอยู่กับพวกเขาหล่าวนั้นเสียเลย ..

ไม่รู้สิ ..

บางทีฉันอาจคิดมากไป

บางทีอาจทำอะไรจนลืมคิดอะไรไปหลายอย่าง

บางทีอาจคิดลึกไป .. ก็ได้ ..

.
.
.

อาจทำอะไรทุกอย่าง .. มากเกินไป ..

.. และมัน ..

.. ไม่เคยพอดี ต่อพวกเขาเลย ..

 

edit @ 14 Aug 2009 00:29:40 by P-Plee

edit @ 14 Aug 2009 00:30:36 by P-Plee

เหอะ ๆ ..

 ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรกับอารมณ์ ,,

จะรักดี ไม่รักดี รักคนไหนดี ฮ่า ๆ ๆ

 ดูเหมือนหลายคนเน๊าะ ..

ไม่หรอก .. มีแค่ 2 คน

คนหนึ่ง รัก .. ฐานะเป็นพี่ชาย

อีกคนหนึ่ง หวั่นไหว .. ฐานะเป็นเพื่อนร่วมห้อง

 งง .. สับสันกับชีวิตตนเองนี่แหละ 5555+

 ,,

วันเกิดเค้าวันที่ 13 สิงหาที่ผ่านมา ..

เพื่อนในกลุ่มต่างก้อให้ของขวัญบ้างอะไรบ้าง

แต่ท้ายที่สุด .. ก้อลงเอยด้วยการแกล้งเซอร์ไพรส์ทะเลาะกัน

เพื่อให้เราได้ไปเคลียร์และได้เข้าใจ

แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น .. พอไปถึงที่เรียนพิเศษ (นัดกันเอาไว้)

มันก้อเอาเค้กมาให้ .. พี่ที่เรียนพิเศษก้อช่างดีเหลือเกิ้นน

ถ่ายรูปบ้าง เก็บเป็นความลับค๊อดมิดชิด .. 55 5

ก้อพอรู้ว่าแกล้ง .. น้ำตามันก้อไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

ไม่ได้ออกมาเพราะ .. เพื่อนหลอกว่าทะเลาะกัน

แต่ไหลเพราะ .. เพราะอะไรไม่รู้สึก .. ห้า ห้าง

นี่คือวันเกิดที่พิเศษ เซอร์ไพรส์ ที่สุดที่เคยมีคนทำให้ ....

ขอบคุณพวกแกมาก ๆ

รักพวกแกเหลือเกิน ..

" K I B I T Z "

ชีวิตถ้าไม่มีพวกแก .. คงขาดสีสันอะไรไปแน่ ๆ

555555

: )) ))))) )) ) ) ))

 

,,

ไม่รู้จะเขียนอะไรลงในนี้ดี เนื่องจากไม่ได้เขียนมานานหลายเดือน

55

ก้อยังดี .. มีความรู้วึกกับ ไดอารี่ .. กับ บลอก ..

ที่สามารถให้เราได้ระบายความรู้สึกลึก ๆ ในใจ ที่ไม่สามารถเผยออกมาได้ ,,

 

^______________^

 

,,

 

ช่วงนี้ก้อ ฤดูสอบ .. เหลือวันจันทร์อีกวันเดียวว

 แล้วก้อปิดเทอมม ม ม

วุ้วว ว วว ว วว วว

เย่ เย่ ,, , ,,

สบายใจแล้วว ว ว

 

,,

 

อยากอย่กับตัวเองสักพัก ..

อยากลองคิดอะไรกับตัวเองสักนิด

อยากทบทวนกับสิ่งที่ตัวเองเคยได้ทำลงไป

 

,,

 

:: ** ขอเวลาให้กับตัวเองอีกสักนิด ** ::

 

ปฐมนิเทศน์ครั้งนี้ เปนอะไรที่น่าประทับใจมาก ๆ ..

พี่ ๆ กนร. น่ารักกันทุกคน โดยเฉพาะ พี่ปราย กะ พี่ธง

5555 55* ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมไม่มีใครชอบพี่ธงเลย

ชอบแต่พี่เซี้ย พี่บอส อะไรก้อไม่รู้ ... ^^

สนุกมาก ๆ

เปนอะไรที่ .... ^^ นั่งพิม ๆ อย่เนี่ย หล้าพี่ธงลอยขึ้นมาเฉย ,,

555 55555 55* น่ารักจิง ๆ

วันนี้ วันสุดท้าย ประทับใจกว่าวันไหน ๆ

เพราะได้ใกล้ชิดกับพี่ปรายและก้อพี่ธง ทั้งคู่เลย ^__________^

พี่ปราย ,, ฝ่ายพยาบาล ---- เราไม่ค่อยสบาย เลยไปหาพี่ปราย

55 5* คุยไปคุยมา พี่เค้าน่ารักมาก ๆ ,, นิสัยดี *

ส่วนพี่ธงก้อ .. เหอะ ๆ

มาคุยกันตอนเยนนี่แหละ ตอนจะกลับแล้ว ,, 55 5*

คุยเล่นกันอย่างสนุกสนาน ชอบพี่ธงจัง ^^

ก้อไม่รู้จะอัพอะไรดีอ่ะนะ ก้อแค่ ... ประทับใจ*

เอาเพลงนี้ให้ ดีกว่า

 

 

 

to ,, P' Plaii  &  P' Tong

 

เพลง :: เรื่องจริง ,,

เสียงร้องที่เธอกำลังได้ยิน กลั่นออกมาจากใจจริงๆ
และเสียงเปียโนที่เธอได้ยิน ก็ออกมาจากใจจริงๆ
เพื่อระบายทุกสิ่งข้างใน ให้ได้ไหลรินออกจากหัวใจ ,,

ไม่รู้จากนี้จะเป็นยังไง เมื่อเธอฟังแล้วจะเป็นยังไง
เธอจะเชื่อคำพูดฉันหรือไม่ กับเรื่องจริงต่อจากนี้ไป
กับเสียงเพลงที่พูดแทนหัวใจ ,,

ว่าฉันรักเธอโดยที่ไม่รู้จัก
และฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
มากมายจนข้างใน ต้องระบายออกมา
ให้เธอ .. ได้ยิน

ว่าสำหรับฉันนั้นเธอคือทุกสิ่ง
เป็นแรงบันดาลใจเป็นทุกๆอย่าง
เธอเชื่อมให้ฉันเห็นภาพที่สวยงามของชีวิต
แม้ว่าเรายังไม่ทันได้รู้จัก .. กันเลย

ไม่มีเรื่องราวไม่มีอะไร ไม่มีเหตุผลที่มาที่ไป
เธอจะเชื่อคำพูดฉันหรือไม่ กับเรื่องจริงต่อจากนี้ไป
กับเสียงเพลงที่พูดแทนหัวใจ ,,

ว่าฉันรักเธอโดยที่ไม่รู้จัก
และฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
มากมายจนข้างใน ต้องระบายออกมา
ให้เธอ .. ได้ยิน

ว่าสำหรับฉันนั้นเธอคือทุกสิ่ง
เป็นแรงบันดาลใจเป็นทุกๆอย่าง
เธอเชื่อมให้ฉันเห็นภาพที่สวยงามของชีวิต
แม้ว่าเรายังไม่ทันได้รู้จัก .. กันเลย

และเสียงเพลงต่อจากนี้ไป
จะเป็นเสียงเพลงที่พูดแทนหัวใจ

ว่าฉันรักเธอโดยที่ไม่รู้จัก
และฉันรักเธอตั้งแต่แรกพบหน้า
มากมายจนข้างใน ต้องระบายออกมา
ให้เธอ .. ได้ยิน

ว่าสำหรับฉันนั้นเธอคือทุกสิ่ง
เป็นแรงบันดาลใจเป็นทุกๆอย่าง
เธอเชื่อมให้ฉันเห็นภาพที่สวยงามของชีวิต
แม้ว่าเรายังไม่ทันได้รู้จัก กันเลย ,,,

 

edit @ 6 May 2008 01:39:45 by P-Plee

เพียงกระซิบเบาๆ ว่ารักชั้น

ฟังคำนั้นทีไรใจหวั่นไหว

คำของเทอไม่เหมือนคำของใคร

ทำให้ใจของชั้นนั้นเบิกบาน

 

 

รักเทอ รักเทอ รู้เพียงเท่านี้ ,,, *

 

การตัดสัมพันธ์กับคนใกล้ชิดเป็นเรื่องเจ็บปวดที่สุด

เพราะคนใกล้ชิด จะเป็นจิ้กซอว์ชิ้นสำคัญ

ที่จะบอกว่า ชีวิตเราคือภาพอะไร

คนใกล้ชิดมาก ก้อมีอิทธิพลมาก

มีอิทธิพลมาก ก้อเจ็บปวดมาก

การเป็นคนใกล้ชิด อาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต

แต่การเป็นคนแปลกหน้าใช้เวลาแค่ชั่วพริบตา

คนใกล้ชิดจึงมีค่าพอที่จะให้เราได้ทบทวน

ซ้ำ แ ล้ ว . . . ซ้ำ เ ล่า

ว่าจะคุ้มหรือไม่คุ้ม

"

หากคำขอโทษ 1 คำ

จะแลกกับเวลาเก่าๆที่เคยใช้มันร่วมกัน

ให้อภัย 1 ครั้ง

จะแลกกับการได้คนใกล้ชิดคืนมา 1 คน

"

จิ้กซอว์ชิ้นไหน

จะเปนชิ้นที่จะคลี่คลายความหมายของภาพ

ไม่มีใครบอกเทอได้

ใช่หรือไม่ใช่ คุ้มหรือไม่คุ้ม

เทอต้องตอบตัวเอง ,,,

 

ปล.คิดถึงเพื่อนว่ะ เหอะๆ

 จะได้เจอกันอีกไม๊เนี่ยยย เห้อออออ งุงิ

ม.4 แล้ว จะพยายาม* ทำตัวให้ดีขึ้นแระกัน เอิ้กกๆๆ

ได้ไม่ได้ ... อีกเรื่อง ,,, ก๊ากกกกก ๆๆๆ

 

 

thanks for ur comment & read   : ]

 baii baii *

อย่าร้องไห้ ... หากคนใกล้กลายเปนอื่น

หากความไว้เนื้อเชื่อใจที่สร้างมาทั้งชีวิต

ได้พังทลายลงไปจนหมดสิ้น

หากมือคนที่หยิบมีดขึ้นมาทำร้าย

เปนมือของคนที่เราเคยช่วยเหลือเกื้อกูล

และใช้วันคืนไปด้วยกัน

เมื่อทุกอย่างมันได้เกิดขึ้น ... ก้อแสดงว่าทุกอย่างมันจบแล้ว

เยื่อใยสุดท้ายมันขาดลงไปแล้ว ...

ตั้งแต่ตอนที่ความเจ็บปวดแรก แล่นเข้ามาสัมผัสหัวใจ

น้ำตาของคนที่หทดความสำคัญ

ไม่มีทางที่จะทำให้มันสำคัญขึ้นมาได้

อย่าร้องเลย หากต้องเสียคนสักคนไปจากชีวิต

ทำใจให้เข้มแข็งและยอมรับว่า ...

ความผิดพลาดได้เกิดขี้นและไม่อาจแก้ไขอะไรได้

และเราเองที่ใช้ชีวิตอย่างไม่ระมัดระวัง

อยาร้องไห้ ... แม้จะเจ็บปวดยิ่งกว่าอะไร*

"

ถึงเวลาที่ควรจะยอมรับความจริง

และลืมวันคืนที่ไม่น่าจดจำ ลืมให้หมดทุกอย่าง

ให้เหลือเพียงบทเรียน

ที่เอาไว้เปนเกราะกันตัวเองในวันต่อๆไป

ให้หัวใจได้กล้าขึ้นและให้ชีวิตได้แข๊งแกร่งพอ

"

ไม่ต้องโทษใครและยอมรับทุกสิ่งทุกอย่าง

ว่าเปนความผิดพลาดของเราเอง

สิ่งที่เราเสียไปคือน้ำตา ... แต่สิ่งที่ได้มาคือบทเรียน

ถือว่าเสมอกัน

ให่อภัยได้ ก้อให้อภัย

แต่ก้อไม่จำเปนต้องเหลือความรู้สึกดีดี

เพราะมันไม่ใช่เรื่องบังเอิญนักหรอก

กับใครสักคนที่จะหยิบมีดขึ้นมาปักหลังเรา

 *

*

*

*

ชั้นเขียนขึ้นมาให้แก !!!

เมื่อวานแกทำชั้นเจ็บแสบมากนะ !!!!!!!!!

อย่าให้ชั้นต้องเปนฝ่ายรุกเข้าหาแก .. จำไว้ !!!

เพราะถ้าถึงตอนนั้นเมื่อไหร่ .. ชั้นไม่เอาแกไว้แน่ !!!!!! คอยดู ,,

ชั้นจะไม่ลืมกับสิ่งที่แกได้ทำกับชั้น และ เพื่อน ของชั้น !!!!!!!!

แกจำชั้นไว้ให้ดีดี แล้วเราจะได้เจอกัน !!!!

 

- อย่านึกว่าคำขอโทษของแกจะพอสำหรับสิ่งที่แกได้ทำลงไปนะ ยัยบ้า !!

 

edit @ 6 Apr 2008 00:14:53 by P-Plee

เพื่อน .. ไม่รู้ว่าความหมายมันคืออะไร

เพื่อน .. ไม่รู้ว่าเรารู้จักกันได้ยังไง

เพื่อน .. ไม่รู้ว่าเราเจอะเจอะกันได้ยังไง

เพื่อน .. ไม่รู้ว่าเราสนิทกันได้ยังไง

เพื่อน .. ไม่รู้ว่าจะเจอกันอีกเมื่อไหร่

เพื่อน .. ที่สักวันก้อต้องพรัดพราก

เพื่อน .. ที่สักวันมันก้อคงต้องจาก

เพื่อน .. ที่เราไม่เคยทิ้งกัน

เพื่อน .. ที่คอยคิดถึงกัน

เพื่อน .. ที่คอยนั่งอย่เคียงข้างกัน

เพื่อน .. ที่นั่งร้องไห้ ปลอบใจ ให้กัน

เพื่อน .. ที่ไปไหนก้อไปด้วยกัน

เพื่อน .. ที่ไม่หนีห่างจากไปไหน เมื่อเดือดร้อน

เพื่อน .. ที่คอยโทรหากัน

เพื่อน .. ที่คอยปรึกษา เรื่องต่างๆ

เพื่อน .. ที่ให้คำแนะนำ เวลา ที่มีค่า

เพื่อน .. ที่กอดกัน ยามมีปัญหา

เพื่อน .. ที่ไม่เคยหนีห่างจากไปไหน

เพื่อน .. ที่อย่ด้วยกัน ตลอดเวลา

เพื่อน .. ที่ทำอะไรด้วยกัน ร้องก้อร้อง ยิ้มก้อยิ้ม

เพื่อน .. ที่มีความรู้สึกเดียวกัน

สุดท้าย

เพื่อนที่ รัก กัน

edit @ 4 Apr 2008 23:48:49 by P-Plee

edit @ 4 Apr 2008 23:50:05 by P-Plee

edit @ 5 Apr 2008 23:41:31 by P-Plee

ช่วงนี้ปิดเทอม แบบว่าไม่มีอะไรทำ ฮ่าๆ ..

ทำนองว่า ไม่รู้ทำอะไรดี สมองตีบตัน*

ไม่มีอะไรเลย ง่ายๆหว๋า ,, สมองกลวง เอิ้กๆๆ ,,

 ปิดเทอม อย่บ้าน เบื่อ เซง -*-

ไม่มีอะไรทำเรย แบบว่านะ ........................... เหงา ...........................

เหอะ ๆ ,, เทอก้อไม่อย่แล้วว .. ไม่มีกันอีกแล้ว - -* เหอะๆ

 แล้วผมจะคิดทำไมเนี่ยย เรื่องมันผ่านมานานมากแล้วว

 555555+ โอเค ผมลืม !! แล้วว กร๊ากกกกกก ๆๆ ๆๆ

 ไม่รู้อ่ะ ว่าจะอัพอะไรดี เพราะไม่มีอะไรทำไง ก้อเลยมา เหอะๆ

เอาเปนว่า เด๋วอัพบทความดีๆ มาให้อ่านกันก้อแระกัน ,,,

.
.
.

... ใครบางคน ที่มีค่าพอให้รอคอย ...

กา ร ร อ ค อ ย .. เปนเรื่องที่ทรมาน

โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน

หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอย่ร่วมกัน

เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น

มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง

และ เข็มนาฬิกา ก้อเดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ,,

จากเวลาที่นานอย่แล้ว จึงนานยิ่งกว่า

และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น

ก้อมีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอย่ทุกขณะ

"

เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา

และโด่ยวอย่ในตัวเอง พอๆกับ ความอ่อนไหว

เปนโอกาสดี ที่จะใช้ระยะห่างเปนเครื่องวัดความรู้สึก

พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก

วัดการกระทำ ... ความเสมอต้นเสมอปลาย

และความอดทน

ด้วยเงื่อนไขแห่งความลำบากของกาลเวลา

แล้วตัดสินว่า .. การรอคอย จะคุ้มค่าหรือไม่

"

กา ร อ ย่ ห่า ง กั น . . . .

จึงจำเปนต้องพิสูจน์ด้วยความเข้มแข็ง

ต่างคนต่างต้องทำให้หัวใจเข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ

ที่คอยรบกวน ... และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง

เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย .. ที่วันหนึ่งเราพบว่า

คนคนหนึ่ง คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด

และใครสักคนที่เปนได้อย่างที่เราฝัน

มันก้อไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

และคนที่จะฝ่าฝันความบีบคั้นแห่งการรอคอย

กลับมาหาเราได้ ก้อไม่ใช่เรื่องธรรมดา ...

เ พ ราะ ฉะ นั้ น

ย่อมหมายถึง ความรู้สึกที่เขามีอย่ก้อคงไม่ได้ธรรมดา

และคนคนนั้นก้อย่อมเต็มค่า

.
.
.

เวลาที่ชาวประมงเลี้ยงหอยมุก

จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน

และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ

เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา

ที่มุกสามารถนำมาร้อยเปนสายสร้อยได้

ย่อมเกิดค่ามหาศาล ,,

.
.
.

ชีวิตจึงจำเปนต้องรอคอยใครสักคนให้ได้

หากรู้ว่าเปนใครสักคน

... ที่มีค่าให้พอรอคอย ...

.
.
.
จบละ เหอะๆ

อ่านกันตาลายยยยยย 55555555+

ปล ,,

คิดถึง ทุก คน *

อาจจะดูเนิ่นนาน อาจจะผ่านมาแสนไกล ที่เราต่างคนต่างเดินต่างไปในวันนั้น

อาจมีใครหลายคน อาจมีคนเปนร้อยพัน ที่เข้ามาทำให้คืนและวันฉันหมุนไป

หรือเพราะว่าเขาไม่ใช่เทอ แบะเหมือนว่าฉันยังไม่เจอกับสิ่งที่ตัวเองทำหล่นหาย

หรือเพราะวันนั้นเอง ที่ฉันทำเรื่องเราพลาดไป ..

ไม่อาจจะทำให้เรากลับไปเปนอย่างวันนั้น ...

* รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเทออย่ วันที่เทอไม่อย่

ชีวิตก้อดูไม่มีความหมาย ... รู้สึกอย่างฉันบ้างไหม

ว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย

ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน ...

อาจจะดูไม่ทัน หรือมันอาจจะสายไป เพราะทางที่เราต่างคนต่างไปมันไกลแล้ว

แต่จะยังเฝ้าคอย ถึงแม้ะไม่มีวี่แวว

และจะรอเทอเสมอ และจะไม่รักใคร

หรือเพราะว่าเขาไม่ใช่เทอ แบะเหมือนว่าฉันยังไม่เจอกับสิ่งที่ตัวเองทำหล่นหาย

หรือเพราะวันนั้นเอง ที่ฉันทำเรื่องเราพลาดไป ..

ไม่อาจจะทำให้เรากลับไปเปนอย่างวันนั้น ...

* รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเทออย่ วันที่เทอไม่อย่

ชีวิตก้อดูไม่มีความหมาย ... รู้สึกอย่างฉันบ้างไหม

ว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย

ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน ...